KRÓTKA HISTORIA TOWARZYSTWA POLSKIEGO DOM POLSKI

 

   Polacy osiedlali się w różnych prowincjach Argentyny.

Polskich imigrantów spotykamy już pod koniec XIX wieku. Brali udział w powstaniach przeciwko Rosji w 1831 i 1863 roku.

W tej wolnej i suwerennej argentyńskiej krainie znaleźli schronienie, pomoc i wolność. W tej błogosławionej krainie pod błękitnym niebem mogli pracować na rzecz wielkości Argentyny i własnego rozwoju osobistego, intelektualnego i duchowego.

Dom Polski został założony w 1919 roku. Dwa lata później zakupiono działkę, która miała zapewnić solidne podstawy jego istnienia. W miejscu, w którym stoimy dzisiaj, ludzie zakasali rękawy i zbudowali klub. Liczba członków gwałtownie wzrosła wraz z falą imigrantów po I wojnie światowej.

Ludzie otrzymywali pomoc we wszystkim: szukali pracy, mieszkania, pożyczek krótkoterminowych, uczyli się hiszpańskiego i załatwiali wszelkiego rodzaju formalności.

W 1930 roku „DOM POLSKI” uzyskał osobowość prawną, o czym przekonaliśmy się później.

DOM POLSKI odegrał również aktywną rolę w utworzeniu reprezentacji wszystkich stowarzyszeń i organizacji polskich w Argentynie, nadając formę prawną obecnemu Związkowi Polaków. Nasze wsparcie finansowe na zakup siedziby w Buenos Aires było znaczące.

Obecnie nasza instytucja oferuje zarówno potomkom, jak i osobom niebędącym potomkami miejsce spotkań, w którym odbywają się różnorodne zajęcia, które przybliżają społeczność do naszego celu: „Upowszechniać kulturę popularną nowoczesnej Polski, nie zapominając o jej tradycjach”.